Historia rzemiosła na ziemi sandomierskiej.
Po pierwszej wojnie światowej ziemia sandomierska weszła w 20-letni okres rządów kapitalistyczno-obszarniczych, które nie zmieniły położenia ludności Sandomierszczyzny. Wyzysk i ucisk przybrał inne formy, spotęgował się jeszcze bar-dziej głód ziemi, chłopi emigrowali na roboty sezonowe lub emigrowali na stałe. Próby uprzemysłowienia Sandomierszczyzny nie wchłonęły ani nadmiaru rąk robocznych na wsi, ani nie zlikwidowały bezrobocia. Okres ten, pamiętny na ziemi sandomierskiej demonstracjami i strajkami chłopskimi, zakończył się klęską wrześniową. Do walki o wyzwolenie narodowe i społeczne wystąpiła wtedy klasa robotnicza i chłopstwo. W historii walk wolnościowych chlubnie zapisały się oddziały Armii Ludowej i współdziałające z nią Bataliony Chłopskie, Sandomierszczyzna została straszliwie zniszczona przez barbarzyństwo hitlerowskie i przez pół roku trwające walki na przyczółku wiślanym. Okupant zniszczył lub wywiózł do Niemiec urządzenia i maszyny wszystkich fabryk, ludność poniosła straty sięgające ćwierć miliona osób, które padły ofiarą obozów koncentracyjnych i działań wojennych.